Tajemnice drewnianego łuku

Książka wprowadza zmiany w sposobie myślenia ludzi robiących łuki. Obala parę mitów, skupia się w całości na budowie łuków a porady w niej zawarte powinien wziąć sobie do serca każdy ich producent.

czytaj dalej...

Akcesoria łucznicze

Dodano: 2008-12-21
Autor: Cis

Skórkę nakłada się na palec ręki cięciwnej (trzymającej cięciwę), by nie zedrzeć opuszków. Najczęściej jest to kawałek skóry o grubości ok. 2 mm z dziurą na środkowy palec i wcięciem na strzałę. Może być zrobiona oczywiście z innych materiałów, jak np. derma.


Przykładowa skórka.


Karwasz to osłona przedramienia. Chroni skórę przed cięciwą potrafiąca nieraz narobić siniaków, a nawet usunąć sporą część naskórka. Może być wykonany z blachy, plastiku, drewna, itp. Na ogół jest jednak kawałkiem skóry o grubości ok. 3-4 mm w kształcie trapezu równoramiennego. Wzdłuż obu ramion owego trapezu należy zrobić dziurki na przewleczenie rzemienia, dratwy, itp.


Długość A odpowiada obwodowi nadgarstka, długość B obwodowi przedramienia przed łokciem. Długość C zależy od upodobań strzelca. Może być równa długości przedramienia, lub na tyle duża, by chronić jedynie miejsce, w które może uderzyć cięciwa.



Kołczan to pojemnik na strzały. Może być wykonany ze skóry, materiałów sztucznych, lnu, czy nawet kartonowej tuby. Najczęściej jednak jest to płat skóry zszyty dwoma brzegami i posiadający skórzane, bądź drewniane dno. Może być przypinany pasem do pasa lub pleców. Dawniej do noszenia strzał używano lnianych worków noszonych przy pasie.


Przykładowy kołczan.


Łubie to pokrowiec na łuk. Wykonuje się go głównie ze skóry, ale, jak i poprzednie akcesoria, można użyć zamiennie materiału sztucznego, drewna lub nawet tkaniny- ważne, by spełniał swoją rolę. Robi się go podobnie do kołczanu. Kształt łubia musi być podporządkowany profilowi i wielkości łuku.


Długość A to BH + grubość majdanu, długość B to połowa długości łuku.