Traditional Bowyers Bible

Jedno z niewielu opracowań, które opisuje praktycznie wszystkie aspekty robienia łuków i strzał. Całość składa się z 4 tomów, ponad 1200 stron, w języku angielskim.

czytaj dalej...

WIELKI SPIS DRZEW ŁUCZNYCH

Dodano: 2008-10-29
Autor: Cream

Nikt na świecie, żywy lub martwy, nie zrobił więcej łuków niż Tim Baker z Californi. Liczbę zrobionych przez niego łuków liczy się w tysiącach egzemplarzy. Dzięki temu, że dla każdego zrobionego łuku pisał szczegółowe statystyki, wiemy wiele więcej o tym, jaki powinien być dobry łuk. Wiemy również, jakie gatunki drzew się do tego nadają. Wiele osób, gdy myśli o materiale na łuk, ma w głowie cis, wiąz, ewentualnie jesion. Tak naprawdę gatunków "łucznych" (nadających się na łuk) jest dużo, dużo więcej!

Najpierw podawana jest ogólnie przyjęta nazwa drzewa, następnie gęstość (gęstość wody = 1.0). Przy gęstości od 1.0 drewno tonie w wodzie. Gęstość drewna jest generalnie wyznacznikiem jego wytrzymałości. Im większa, tym drewno jest cięższe przy takiej samej objętości, ale jest również bardziej wytrzymałe. Gęstość może wahać się w obrębie jednego gatunku, w zależności od rodzaju gatunku (np. dąb biały i dąb czerwony).

Należy również pamiętać, że nie tylko gęstość drewna jest ważna. To bardzo ogólny wyznacznik. Bardziej istotne może być jakość danego materiału (czy ma sęki, jak biegną słoje, jaka jest ich gęstość itp.), oraz sama jego obróbka.

GATUNKI SŁABO ŁUCZNE


Można z nich zrobić bezpiecznie łuk o słabym lub najwyżej średnim naciągu (do 50# ~22kg). Takie łuki muszą być dłuższe, mieć szersze ramiona, płaski brzusiec, najlepiej gdyby miały wzmacniany grzbiet. Najlepiej, gdyby były defleksyjne. Generalnie, nie polecam robić łuków z tych gatunków.

BALSA, .16G
CEDR, .32G - .43G
JODŁA, .36G - .43G
KASZTAN, .43G
KASZTANOWIEC, .40G - .45G
LIPA, .38G
MANGO, .45G
MAHOŃ, .50G
OLCHA, .40G
ORZECH SZARY, .43G
SOSNA, .35G - .45G
SEKWOJA, .40G
ŚWIERK, .40G
TOPOLA, .37G
WIERZBA, .39G

GATUNKI ŁUCZNE


Przy prawidłowej obróbce można z nich zrobić przyzwoite łuki o dobrym potencjale, ale mogą nie wytrzymać dużych sił naciągu, bądź szczególnie wymagających konstrukcji.

JESION, .49G - .56G
KLON JESIONOLISTNY, .46G
EUKALIPTUS, 0.65G - 1.0G
GŁÓG JEDNOSZYJKOWY, .83G
MODRZEW, .52G
MAGNOLIA, .50G
SASAFRAS, .46G
OŚNIEŻA CZTEROSKRZYDŁA, .48G
SUMAK, .47G

NAJLEPSZE GATUNKI ŁUCZNE


Przy prawidłowej obróbce można z nich zrobić bardzo twarde łuki o dobrym potencjale.

AMBROWIEC, .52G
BAMBUS, -
BRZOZA, .55G - .65G
BUK, .64G
BURMA PADAUK, .67G
CEDR CZERWONY, .47G
CHMIELOGRAB, .70G
CIS, .63G
CYTRYNA, .67G
CZEREMCHA, .47G
DĄB, .57 - .82G
DEREŃ, .73G
DRZEWO WĘŻOWE, 1.0G+
GONCOLO ALVES, .69G - .75G
GRAB, .70G
GRUSZKA, .73G
HIKORA, .72G
JABŁOŃ, .65G
JAŁOWIEC, .40G - .50G
JARZĘBINA, .60G
KALIMA WIELKOLISTNA, .68G
KLON, .47G - .60G
KOA, .60G
LESZCZYNA, .60G
MESQUITE, .81G
MORWA, .66G
NAMORZYNY, .85G
OSTROKRZEW, .56G - .68G
PALMA, .90G
PERSYMONA, .74G
RAMIN, .59G
ROBINIA AKACJOWA, .69G
ŚLIWKA, .70G
ŚWIDROŚLIWA, .70G
TANOAK, .65G
TEAK, .57G
TORREJA, .51G
WIĄZ, .50G - .66G
WIĄZOWIEC, .53G
WIŚNIA, .54G
ZEBRANO, .68G
ZŁOTOKAP, .80G
ŻARNOWIEC MIOTLASTY, .51G
ŻÓŁTNICA POMARAŃCZOWA, .82G

KOMENTARZ NIEKTÓRYCH GATUNKÓW


Bambus: układa się bardziej za cięciwą niż każde twarde drewno. Może być utwardzony temperaturą, by zyskał wytrzymałość i elastyczność. Jeśli robimy łuk z samego bambusa, należy użyć zewnętrznej strony bambusa jako brzusiec. Unikniemy wtedy dużego podążania za cięciwą. Taki łuk profilujemy usuwając bambus ze strony grzbietu, nie brzuśca.

Brzoza: odrobinę słabsze w naprężaniu, niż sugeruje ich gęstość. Dlatego lekkie wzmocnienie grzbietu jest polecane.

Cedry: większość cedrów jest bardzo słaba w naprężaniu, także bardzo łatwo je złamać. Należy wybierać jedynie drewno ze środka pnia, które jest zwykle bardziej gęste i zbite. Generalnie przy wyborze jakichkolwiek drzew iglastych, należy wybrać to drewno, które jest najbardziej gęste (ma najwięcej słojów na centymetr).

Cedr czerwony: wyjątek od powyższej reguły. Można zrobić z niego dobry łuk, jeśli będzie się przestrzegać kilku zasad. Cedr czerwony jest, jak większość cedrów, słaby w naprężaniu. Dlatego dobrze toleruje wzmocnienia grzbietu, np. skórę bądź ścięgna, z którymi bardzo dobrze współpracuje. Jako, że drewno wymaga włożenia małej siły do zgięcia danej objętości, ścięgna wyginają materiał w duży refleks. Podobnie jest z jałowcem.

Cis: biel jest wytrzymała na naprężanie, ale bardzo słabo wytrzymuje kompresję. Twardziel natomiast jest bardzo wytrzymała na kompresję oraz naprężanie. Łuk z bielmem cisu będzie bardziej wytrzymały na złamanie, ale przy normalnych konstrukcjach i projektach łuków, ta cecha wytrzymałościowa może w ogóle się nie przydać, bo łuk nie będzie tak przeciążony. Dlatego można z powodzeniem robić łuki z twardzieli cisu. Cis powinien rosnąć powoli, im gęstsze słoje tym generalnie lepiej. Wymaga włożenia mniejszej siły do zgięcia, dlatego może być grubszy niż przeciętne łuki przy danej sile naciągu. Cis jest miękki, dlatego używanie rogowych gryfów jest zalecane - cięciwa może "wgryzać" się w drewno, zwłaszcza przy większych siłach naciągu. W Polsce pod ścisłą ochroną.

Dęby: duża różnorodność dębów. Najmocniejszy w naprężaniu jest biały dąb, prawie niemożliwy do złamania. Bardzo silny, ustępuje jedynie hikorze. Na łuk nadaje się zarówno twardziel, jak i biel.

Hikora: najbardziej wytrzymałe drewno świata, jeśli chodzi o naprężanie. Ciężkie i twarde. Niesamowicie trudno złamać łuk z tego gatunku drewna. Dlatego często stosuje się go w bardzo przeciążonych projektach.

Jałowiec: z większości jałowców zrobimy świetne łuki. Im gęstszy, tym lepiej. Mało sztywny na jednostkę masy, dzięki czemu potrzeba mniej siły aby zgiąć daną objętość. Najlepsze drewno, które współpracuje ze ścięgnami, które wyginają taki łuk w duży refleks.

Robinia akacjowa: mocniejsza w naprężaniu niż kompresji. Płaski grzbiet jest ok, ale lepszy jest lekko zaokrąglony grzbiet i szeroki, płaski brzusiec. Drewno łatwo wytwarza chryzale (zmarszczki) na brzuścu, choć nie zawsze. Dlatego jest to jedyny gatunek, na którym bardzo wyraźnie widać błędy w profilowaniu. Temu dobrze się na nim uczyć profilowania.

Śliwka: bardzo ładne i wytrzymałe drewno. Jednak bardzo trudno je wysuszyć bez jakichkolwiek pęknięć. Jeśli po ścięciu drzewa nie masz zamiaru od razu wyciąć kształt łuku, nie ściągaj kory, zamaluj jedynie końce pnia kilkoma warstwami lakieru wodoodpornego.

Wiąz: wiązy są bardziej wytrzymałe w naprężaniu, w porównaniu z kompresją. Dlatego, podobnie jak hikora, dobrze radzą sobie z przeciążonymi konstrukcjami łuków. Dobre drewno do utwardzania brzuśca.

Wiśnia: generalnie bardzo słaba w naprężaniu i łatwo się łamie. Za to mocna w kompresji, a ze względu na małą wagę zużywa mniej energii na ruch ramion, co zwiększa efektywność. Delikatne drewno. Czasem można zrobić łuk bez wzmocnienia grzbietu, ale gdy nam się to uda, łuk będzie bardzo szybki i przyjemny w użytkowaniu.

Żółtnica pomarańczowa: bardzo dobre, twarde i ciężkie drewno. Kolor od żółtego do ciemnego fioletu. Im ciemniejsze, tym mocniejsze drewno. Na łuk nadaje się jedynie rdzeń, biel należy usunąć bo jest bezużyteczna. Przy małej wilgotności materiału staje się kruche.

?>echo '
';