Ottoman Turkish bows

Książka szczegółowo opisująca proces powstawania łuków azjatyckich, z naciskiem na łuki tureckie. Jedna z niewielu pozycji poświęcona tej tematyce. Szczerze polecam!

czytaj dalej...

Robinia akacjowa

Dodano: 2008-08-30
Autor: Will

Robinia akacjowa występuje również pod nazwami: robinia pseudoacacia, robinia biała, grochodrzew biały, grochodrzew akacjowaty, popularnie zwana akacją(nie mylić z akacją rosnącą na sawannach), aczkolwiek niezbyt prawidłowo.

Pokrój




Robinia akacjowa


Robinia osiąga ok. 25m wysokości. Pień dość nisko rozrasta się na dwa grube konary(ale wystarczy na łuk). Nie jest to regułą. Spotkałem wiele takich drzew, których pień był prosty na wysokości 4-5m, były to młode robinie. Rośnie przez 30-40 lat, jej wiek rzadko przekracza 100lat, jest zatem drzewem krótkowiecznym, biorąc pod uwagę inne rośliny.

Kora




Kora robinii akacjowej


Kora jest ciemna, mocno spękana z głębokimi bruzdami, nawet w przypadku młodych drzew(oczywiście proporcjonalnie do ich wielkości).

Liście




Liście robinii akacjowej


Liście eliptyczne lub jajowate z zaokrąglonymi końcami(od 7 do 21). Ulistnienie skrętoległe. Na górnej stronie są jasnozielone, na spodniej szarozielone.

Zastosowanie w łucznictwie



Robinia ma bardzo twarde i sprężyste drewno(twardszy od niej w Polsce jest jedynie grab i to niewiele). Można je łatwo i równo rozkłóć (podobnie jak drewno jesionu). Posiada wyraźną biel i twardziel. Można ją suszyć w postaci niewielkiej listwy, ponieważ nie paczy się mocno. Bezpieczniej jednak stopniowo strugać szczapę, choć szybciej niż w przypadku innych gatunków. Robinia to bardzo dobry materiał na łuk płaski. Trzeba ją jednak dobrze wysuszyć, bo łuk z niej układa się za cięciwą mocniej niż z innych gatunków drzew. Prawidłowo wysezonowana nie będzie sprawiać kłopotów, a wręcz przeciwnie. Najszybsze łuki powstają właśnie z robinii! Ma jeszcze jedną wielką zaletę. W Polsce rośnie jej bardzo dużo:)

Co do historyczności to nadaje się do wykonania łuków indiańskich. Do Europy została sprowadzona w 1601r. i sadzona jako drzewo ozdobne.